ร้อนนนโว๊ยยย ร้อนนมากกก ได้ทำงานในร้านอาหารแม่ง ฝรั่งเหี้ยชิบหาย ตอนซักเที่ยงๆยังไม่ค่อยมีคนเข้าร้าน พอซักบ่ายโมงกว่าๆ ไอ่ห่า เข้าคิวกันอย่างโรตีบอย ละแม่งง แดกกันตั่งแต่ตอนบ่ายกว่าๆยันหกโมงเย็น กูแทบจะบ้า แต่ดี ไอ่ดำข้างๆมันช่วยทำงาน เข้าไปทำงานวันแรกกูก้อ clock in ก่อน ครึ่งชั่วโมงละ ไม่ใช่ว่าขยันหรอก กู คล๊อกก่อนเวลา ทำงานกู แล้วกูก้อนั่งเฉยๆ แดกค่าแรง แล้วพอตกเย็น คนน้อยกูก้อเอาขนมติดตัวกลับห้องเอาไปแจกเพื่อนๆบ้าง ทำงานวันแรกกูก้อ เหี้ยใส่ละ กูชักจะเหนื่อย วันที่สองกูก้อเถียงกับซุปกู หมายถึง supervisor หน่ะ มันเข้ามาทำงานแทนกู ละให้กูไปกินข้าวละมันพูดเบา ก้อคือกูไม่รู้นั่นแหละว่ามันให้กูพักได้ กูก้อโมโห อีแก่เหี้ยนี่มึงแย่งงานกูทำเหี้ยไร บ่นเหี้ยไรอีกวะ ไอ่สัด(พูดในใจ) แล้วกูก้อยืนดูมันทำงาน แล้วซักนาทีต่อมา มันก้อเดินหายไป กูก้อทำงานของกูต่อ แล้วพอ ห้าโมงเย็น มันก้อเดินมาถามกูว่า พักรึยัง กูก้อบอกว่ายัง มันก้อถามว่า จริงเหรอ พักแล้วไม่ใช่เหรอ ตะกี้ชั้นให้เธอไปพักแล้วนี่ กูก้อเลย อารมขึ้น ด้วยความหิว(กูเริ่มทำงานตอนสิบโมง) ถ้ามันเป็นคนไทย กูคงโดนไล่ออกไปแล้วด้วยภาษาหยาบคาย แต่นี่กูต้องพูดภาษาอังกฤษ ที่สบถไม่เป็น ก้อเลยพูดด้วยคำปกติทั่วไป แต่ว่ากูพูดเสียงดัง กับทำหน้าไม่พอใจ มันก้อคงรู้มั้งว่ากูอารมไม่ดี มันก้อเลยหัวเราะกลบเกลื่อน ละให้กูไปพักชั่วโมงนึง อีสันดาน พอสองทุ่มยี่สิบ ก้อไล่กูกลับบ้านเพราะไม่ค่อยมีลูกค้า ซึ่งจริงๆแล้วตารางกูสองทุ่มครึ่ง กูก้อเลยเดินออกจากร้าน แต่ว่ายังไม่คล๊อกเอ๊า ไปนั่งดูทีวีในเล้า louge มั้ง กูสะกดไม่ถูก แต่เป็นที่กินข้าวหน่ะ คล้ายๆคาเฟ่ หมายถึง คอฟฟี่คาเฟ่นะ ไม่ใช่ วิลล่าคาเฟ่ นั่นแหละ กูก้อนั่งแช่แอร์ไปเรื่อยๆ แล้วค่อย คล๊อกเอ๊าท์ เหอะๆ กลัวโดนด่าชิบหาย แต่ช่างเหอะ จับได้มันก้อแค่หักชั่วโมง กูว่า อีกไม่นานกูคงเป็นโรคกระเพาะ เพราะว่าได้กินข้าวเที่ยงตอนเย็นๆตลอดเลย แล้วก้อ ที่นี่พระอาทิตย์ตกช้ามาก ทุ่มนึง เหมือนซัก สี่ห้าโมงเย็นที่บ้านเราอยู่เลย ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ตอนนี้กรูก้อว่างงอีกละ เพราะว่าไม่มีงานให้ทำ มันลดคนงานน เนื่องจากหมดสปริงเบรค ซื่งลูกค้าควรจะน้อยยย เค้าเลยลดคนงานครึ่งนึง เชี่ยเอ้ยยยยยยยยยยยย ลูกค้ามาเท่าเดิม หมายความกรูทำงานหนักขึ้นน สองเท่า ละอาทิดที่ผ่านมาเสือกได้งานที่จริงๆแล้ว ตอนสปริงเบรคมันแยกกันทำ คือ ล้างถาด เติมซอส กับ ทิ้งขยะ ไอ่ห่าา แล้วให้กูทำคนเดียว อย่างอื่นก้อไม่ค่อยมีปัญหาหรอก มีปัญหาตรงทิ้งขยะเนี่ยย หนักมากกกกกก โครตพ่อโครตแม่ ยกทีแขนสั่นเครืออ ละ เชี่ย ขยะในครัววอ่ะ แตงโมแม่ง ทิ้งมาเต็มถุงเลย องุ่น มักกะโรนี จิ้นเนื้ออ ซึ่งก้อคือ ขยะเปียก + หนักมากกกกกกกกกก พอยกขึ้นมาปุ๊บบบ ไอ้เชี่ยยยยยยยยเอ้ยยยย ถุงปุด โพ้ เป็นรู น้ำขยะก้อพุ่งงงไหล เลอะ ทั้งกางเกง แขน รองเท้า ของกู -_-' อยากกลับบ้านไปอาบน้ำทันที แต่ทำไม่ได้ แต่มันก้อยังหนักอยู่ เพราะว่าแขนยังสั่นต่อไป 555 พอทิ้งขยะเสร็จ ก้อ วื่งไปล้างถาดต่อ แม่งงง หนักชิบหาย ถาดเหี้ยไร ที่สำคัญ มันมีเยอะะ ก้อต้องงงรีบบล้างงให้สะอาดแล้วเอาทิชชู่เช็ดให้มันแห้ง แต่ว่าา ไม่ทันนละ เอาไปแม่งทั้งเปียกๆนั่นละ พอขนถาดไปวางเสร็จ ถังขยะเต็มอีกละ ควยย ซํกแป๊บก้อต้องวิ่งไปเติม แน๊ปกิ้น ซอส และ ช่้อนส้อม ละได้ทำอย่างนี้สามวันรวดด กูตายยเลย วันที่สองงง เจอถุงขยะตั๋วแม่มัน คาดว่าหนักราว สามสิบถึงสี่สิบโล เพราะว่า ออกแรงงจนเจ็บแขนแล้ว แต่ก้อยกมันขึ้นแค่เมตรกว่าๆ ที่สำคัญ กูยกจน น้ำหนักมันดึงจนถุงขาด หนักกมากกกกกก โชคยังดี มีฝรั้งแถวนั้น มันล้ำพอตัว ประมาณกรรมกรชาวไทย ก้อเลยมาช่วยย มันหาถุงมาครอบอีกชั้นนึงละยก ไอ่เชี่ยย มันยกคนเดียวไม่ไหว มันเลยเรียกเพื่อนตัวล่ำพอๆกับมันมาอีกคน คนนึงยก คนนึงดัน ถึงจะเอาขว้างใส่ถังได้ ละแม่งงง ให้กูทำคนเดียว วันที่สามก้อเลย โดดงานซะ เพราะว่า เจ็บหลัง และเจ็บแขนน จบข่าวว